مجله آموزشي راه نو

عصبانيت و پرخاشگري چيست و چگونه مي توان آن را مديريت كرد؟ مهمترين دلايل عصبانيت و پرخاشگري كدام است و براي شناخت آن چه بايد كرد؟

خشم احساسي عادي است كه همه در زمان هاي مختلف تجربه مي كنند. در حقيقت ، اين يك واكنش طبيعي در برابر تهديد است ، كه به خود كمك مي كند تا از خود محافظت كنيم يا براي خود ايستادگي مي كنيم. همچنين مي تواند براي ايجاد انگيزه در افراد براي رويارويي با چالش ها يا ايجاد تغيير مفيد باشد. بيشتر اوقات اين اتفاق مي افتد به عنوان واكنش به افكار يا احساسات - آسيب ، نااميدي ، نگراني ، حسادت ، گيجي ، طرد شدن ، خجالت يا ناتواني. دليل آن هرچه باشد ، احساس عصبانيت مشكلي ندارد. آنچه مهم است نحوه كنار آمدن و ابراز احساسات عصباني است. خشم كه به خوبي كنترل نشود ، مي تواند بر روابط و همچنين سلامت جسمي و عاطفي تأثير بگذارد.

وقتي خشم پرخاشگري بوجود مي آيد! 

در حالي كه عصبانيت يك احساس / عاطفه است ، پرخاشگري عبارت است از رفتار يا عملي كه خصمانه ، مخرب و / يا خشونت آميز باشد. اين مي تواند حمله فيزيكي ، پرتاب اشيا، ، خسارت به اموال ، رفتارهاي خودآزاري يا تهديدهاي لفظي يا توهين باشد.

بسياري از جوانان در پاسخ به يك تهديد واقعي يا قابل درك عصبانيت و پرخاشگري مي شوند يا ممكن است يك رفتار آموخته شده باشد كه به آنها كمك مي كند تا نيازهاي خود را برآورده كنند.

مديريت و درك احساسات دشوار ، مانند عصبانيت ، چيزي است كه جوانان هنوز در حال يادگيري آن هستند ، در واقع اين قسمت بزرگي از رشد آنها است. اگرچه آنها هنوز در تلاشند آن را حل كنند ، اما مي توانند كاملاً بي ثبات ، حساس به استرس و مستعد نااميدي باشند. مانند هر كس ديگري ، عصبانيت اغلب مي تواند راهي باشد كه جوانان به آنها مي گويند:

• ترسناك
• نااميد شده يا نمي فهمم
• سو Mis تفاهم شده يا گوش داده نشده است
• خجالت زده يا تحقير شده
• تجربه بي عدالتي
• تلاش براي كنترل شرايط
• تجربه درد (از جمله ترك مواد مخدر)
• از نظر جسمي ناخوشايند (خسته ، گرسنه يا درد)

تجربه عصبانيت و پرخاشگري براي جوانان متنوع خواهد بود ، تحت تأثير:

• چه راحت عصباني مي شوند
• هر چند وقت يك بار اتفاق مي افتد
• چقدر شديد احساس مي شود
• چه مدت طول مي كشد
• آنها چقدر با احساس عصبانيت و ابراز آن راحت هستند

براي اكثر آنها ، آنها به زودي راه هاي موثري براي تنظيم چنين احساساتي پيدا مي كنند ، با اين حال ، براي برخي ، تجربيات عصبانيت آنها مي تواند پايدار ، غيرقابل پيش بيني و طاقت فرسا باشد. در اين موارد ، تجربيات خشم آنها مي تواند منجر به مشكلات ديگري مانند مشكلات غذايي ، افسردگي ، رفتارهاي پرخطر ، غيبت در مدرسه ، خودزني ، خشونت يا مصرف مواد مخدر و الكل شود. در حالي كه برخي از اينها ممكن است به آنها كمك كند تا در كوتاه مدت كنار بيايند اما بعداً مشكلات بيشتري ايجاد خواهند كرد.

چرا اينقدر عصبانيت و پرخاشگري؟

به نظر مي رسد چرا برخي از جوانان به خوبي با درگيري كنار مي آيند و برخي ديگر از كوچكترين چيزها عصباني مي شوند و احساس طرد شدگي پيدا مي كنند. چرا يك جوان خشم خود را از طريق پرخاشگري ابراز مي كند و ديگري آن را سركوب مي كند؟ هيچ پاسخ ساده اي وجود ندارد ، در عوض بسياري از چيزهاي متنوع و اغلب به هم پيوسته مي توانند در ايجاد مسئله اي براي عصبانيت نقش داشته باشند.

عوامل ژنتيكي يا فيزيولوژيكي

بعضي از افراد به راحتي تحريك مي شوند

تأثيرات رشد

به سادگي نوجواني بودن به معناي آن است كه هنگام تدوين استراتژي هاي مديريت احساسات قوي مانند عصبانيت ، از نوسان بيشتري برخوردار هستيد. همچنين تجارب يك جوان در هنگام مراقبت ضعيف مي تواند باعث ناتواني در توانايي خودتنظيمي شود.

ضربه گذشته

تجربه ضربه ، به ويژه در اوايل كودكي ، اغلب مي تواند كسي را دچار اختلال در سيستم استرس / هورمون كند كه تنظيم عصبانيت و پرخاشگري را به چالش مي كشد. بسياري از جوانان تحت مراقبت هاي خارج از خانه چنين تجربه هايي را دارند.

منابع روانشناختي يا دروني

بعضي از افراد در مورد چگونگي رفتار ديگران يا چگونگي اتفاقات واقعاً ديدگاههاي سفت و سخت دارند يا انتظارات نامعقول دارند. نااميدي يك تجربه مشترك براي اين افراد است زيرا آنها براي حل اين مشكلات تلاش مي كنند و در تفكر انعطاف پذير هستند. برخي از روش هاي خاص تفكر وجود دارد كه به معناي آن است كه مردم خشم بيشتري را تجربه مي كنند. وجود دارد:

• استدلال عاطفي - وقايع عادي و چيزهايي كه ديگران مي گويند تهديدآميز است را اشتباه تعبير مي كنند - آن را حمله به خود مي دانند
• تحمل نااميدي كم - اضطراب مربوط به استرس
• انتظارات غير معقول - انتظار اينكه ديگران به روشي خاص رفتار كنند يا حوادث غيرقابل كنترل بتوانند رفتار قابل پيش بيني داشته باشند - وقتي همه چيز به همان روال پيش نرود كه خشم و نااميدي به وجود آمده باشد
• رتبه بندي افراد - استفاده از برچسب تحقيرآميز روي شخص ديگر. برچسب زدن به آنها از اين طريق باعث غيرانساني شدن آنها شده و تمركز عصبانيت روي آنها را آسان مي كند

منابع فرهنگي اجتماعي يا خارجي

سرخوردگي از نداشتن منابع كافي براي تأمين نيازهاي اساسي آنها و تحقق اهداف آنها.

آسيب هاي مغزي اكتسابي

برخي از جوانان به دليل مصرف مزمن مواد يا تصادفات ، داراي ABI هستند. بسته به اينكه كدام قسمت از مغز آنها آسيب ديده باشد ، ممكن است بر روي تكانه و تجربه احساساتي مانند عصبانيت و پرخاشگري تأثير بگذارد.

مشكلات يادگيري در مورد خشم و پرخاشگري

بسياري از جوانان كه تحت مراقبت هاي خارج از خانه هستند از شكاف هاي سيستم فرو رفته اند و اغلب مي توانند سواد و تعداد كافي داشته باشند يا مشكلات يادگيري تشخيص داده نشوند يا از نظر عقلي دچار مشكل شوند. اين مي تواند توانايي آنها را در درك فرآيندها و ارتباطاتي كه اغلب از طريق عصبانيت بروز مي كنند ، تحت تأثير قرار دهد. اگر اين مورد ناديده گرفته شود ، جوانان به عنوان يك جوان عصباني ديگر برچسب مي خورند و اغلب در سيستم قضايي قرار مي گيرند. با در نظر گرفتن چنين مواردي مي توان دلايل اساسي عصبانيت و پرخاشگري آنها را شناسايي و برطرف كرد.

چه عاملي بر نحوه بروز و مقابله با عصبانيت و پرخاشگري تأثير دارد؟

از همان سنين پايين ، افراد مي آموزند كه چگونه با كپي كردن آنچه كه مي بينند ، تقويت شده و آزمايش مرزهاي مجاز ، عصبانيت را ابراز كنند. براي جوانان تحت مراقبت هاي خارج از خانه ، بسياري پيام هاي منفي يا گيج كننده اي در مورد نحوه مديريت احساسات دشوار مانند خشم داشته اند. هرچه آنها بيشتر از آنچه در رفتارهاي خود تأثيرگذار بوده است درك كنند ، بهتر مي توانند "سرزنش خود" را متوقف كنند ، و اين را "مشكلي براي آنها" مي دانند و احساس مي كنند مي توانند مسئوليت را بپذيرند و تغييراتي ايجاد مي كنند.

هر فرد متفاوت است اما برخي از روش هاي معمول مقابله با عصبانيت و پرخاشگري عبارتند از:

• آنها كنترل خود را از دست مي دهند و در خشم منفجر مي شوند كه ممكن است منجر به آزار جسمي يا خشونت شود
• آنها ممكن است با عصبانيت خود بنشينند و يا منتظر بمانند تا آن عبور كند يا آن را به يك خروجي سالم مانند ورزش هدايت كنند
• آنها ممكن است آن را سركوب كنند ، آن را بطري كنند يا آن را ناديده بگيرند كه ممكن است منجر به يك رفتار منفعل-پرخاشگرانه شود يا رفتار خود را به سمت داخل سوق دهند و منجر به ارزيابي شخصي منفي يا مشكلات رواني شود.

اين پاسخ ها تحت تأثير قرار مي گيرند:

• اعتقادات در مورد اينكه چرا قابل قبول است
• رفتار عادت آموخته شده اغلب از مدل سازي دوران كودكي
• جنسيت
• مسائل اساسي و شرايطي كه بر توانايي فرد براي مقابله موثر با خشم مانند مشكلات بهداشت جسمي و رواني يا آسيب مغزي اكتسابي (ABI) تأثير مي گذارد.
• الكل و ساير عوامل مرتبط با مواد مخدر تأثيرگذار بر خلق و خو يا استفاده به عنوان يك استراتژي براي مديريت احساسات
• استرس و تحريكات اخير مي تواند تحمل ما را نسبت به نااميدي كاهش دهد
• اثربخشي براي كنترل خشم - سطح خودآگاهي و سواد عاطفي

پيامدهاي عصبانيت و پرخاشگري

هنگامي كه يك جوان احساس ناتواني در كنترل خشم خود را دارد ، مي تواند مشكلات زيادي را در بسياري از زمينه هاي زندگي او ايجاد كند. ممكن است منجر به موارد زير شود:

• روابط شخصي آسيب ديده
• مشكلات در مدرسه يا محل كار
• استفاده از مواد
• مشكلات روحي و رواني
• مشكلات سلامت جسمي
• تبعات قانوني

پس چه مي توانم انجام دهم؟

هنگام جستجوي راه هايي براي كنترل خشم ، چيزهاي مفيدي وجود دارد كه بايد در نظر بگيريد. پيام اميد را منتقل كنيد كه فرد جوان مي تواند روش هاي جديدي براي درك و مديريت احساسات عصبانيت خود بياموزد.

همچنين به نقش خود و ديگران فكر كنيد. آيا ممكن است اطرافيان جوان كارهايي انجام دهند كه بر رفتار آنها تأثير بگذارد؟ آيا ممكن است انتظارات از آنها بيشتر از حد امكان رشد باشد؟ آيا هميشه تمركز بر روي كارهايي كه آنها اشتباه انجام مي دهند وجود دارد - آيا آنها به اندازه كافي خوب مورد توجه قرار مي گيرند؟ آيا توضيحات واضحي براي مرزها يا محدوديت ها وجود دارد ، به خصوص وقتي كه شما "نه" مي گوييد؟

در همين رابطه براي دريافت كمك و اخذ مشاوره رايگان لطفا با مشاورين مركز ترك اعتياد اهواز" href="https://ahvazkamp.com/" target="_blank">مركز ترك اعتياد اهواز تماس بگيريد.

اضطراب چيست يك احساس عادي و اغلب سالم است. با اين حال ، وقتي شخصي مرتباً سطح اضطراب نامناسبي را احساس مي كند ، ممكن است به يك اختلال پزشكي تبديل شود.

اختلال اضطراب دسته اي از تشخيص هاي بهداشت روان را تشكيل مي دهد كه منجر به عصبي شدن بيش از حد ، ترس ، دلهره و نگراني مي شود

اين اختلالات چگونگي پردازش احساسات و رفتار فرد را تغيير مي دهد ، همچنين باعث علائم جسمي مي شود. اضطراب چيست خفيف ممكن است مبهم و ناراحت كننده باشد ، در حالي كه اضطراب شديد ممكن است زندگي روزمره را به طور جدي تحت تأثير قرار دهد.

اختلالات اضطرابي 40 ميليون نفر در ايالات متحده را تحت تأثير قرار مي دهد. اين بيماري شايع ترين گروه بيماري هاي رواني در كشور است. با اين حال ، تنها 36.9 درصد از افراد مبتلا به اختلال اضطراب تحت درمان قرار مي گيرند.

اضطراب چيست؟

واكنشهاي نامتناسب تنش و نگراني ، اضطراب را مشخص مي كنند.

انجمن روانشناسي آمريكا اضطراب را به عنوان "احساسي كه با احساس تنش ، افكار نگران و تغييرات جسمي مانند افزايش فشار خون مشخص مي شود" تعريف مي كند.

دانستن تفاوت بين احساس عادي اضطراب و يك اختلال اضطرابي كه نياز به مراقبت پزشكي دارد مي تواند به فرد كمك كند تا اين بيماري را شناسايي و درمان كند.

در اين مقاله ، ما به تفاوت بين اضطراب و اختلال اضطراب ، انواع مختلف اضطراب و گزينه هاي درماني موجود نگاه مي كنيم.

چه زماني اضطراب چيست به درمان نياز دارد؟

گرچه اضطراب چيست مي تواند باعث پريشاني شود ، اما هميشه يك بيماري پزشكي نيست.

اضطراب چيست و چه مشخصاتي دارد؟

هنگامي كه فردي با عوامل احتمالي مضر يا نگران كننده روبرو مي شود ، احساس اضطراب نه تنها طبيعي نيست بلكه براي بقا نيز ضروري است.

از نخستين روزهاي بشريت ، رويكرد شكارچيان و خطر ورودي زنگ خطر را در بدن ايجاد مي كند و اقدامات فرار را امكان پذير مي كند. اين آلارم ها به صورت افزايش ضربان قلب ، تعريق و افزايش حساسيت به محيط اطراف قابل مشاهده هستند.

اين خطر باعث هجوم آدرنالين ، هورمون و پيام رسان شيميايي در مغز مي شود ، كه به نوبه خود اين واكنش هاي اضطراب آور را در فرآيندي به نام پاسخ "جنگ يا گريز" ايجاد مي كند. اين امر انسان را براي مقابله فيزيكي يا فرار از تهديدهاي احتمالي براي ايمني آماده مي كند.

براي بسياري از افراد ، فرار از حيوانات بزرگتر و خطر قريب الوقوع نگراني كمتري نسبت به انسانهاي اوليه است. اكنون اضطراب ها حول كار ، پول ، زندگي خانوادگي ، سلامتي و ساير موارد اساسي است كه توجه شخص را مي طلبد بدون اينكه لزوماً به واكنش "جنگ يا گريز" نياز داشته باشد.

احساس اضطراب چيست قبل از يك رويداد مهم زندگي يا در يك موقعيت دشوار ، بازتاب طبيعي واكنش اصلي "جنگ يا گريز" است. اين هنوز هم مي تواند براي بقا ضروري باشد - به عنوان مثال اضطراب در اثر برخورد با ماشين هنگام عبور از خيابان ، به اين معني است كه فرد به طور غريزي هر دو راه را براي جلوگيري از خطر جستجو مي كند.

اختلالات اضطرابي

طول مدت يا شدت اضطراب چيست مي تواند گاهي اوقات با عامل اصلي تحريك كننده ، يا فشار رواني متناسب نباشد. علائم جسمي مانند افزايش فشار خون و حالت تهوع نيز ممكن است ايجاد شود. اين پاسخ ها فراتر از اضطراب به يك اختلال اضطرابي تبديل مي شوند.

APA يك فرد مبتلا به اختلال اضطراب را چنين توصيف مي كند كه "داراي افكار يا نگراني هاي سرزده مداوم است." وقتي اضطراب به مرحله اختلال رسيد ، مي تواند در عملكرد روزانه تداخل ايجاد كند.

علائم اضطراب چيست

در حالي كه تعدادي از تشخيص هاي مختلف اضطراب چيست را تشكيل مي دهند ، علائم اختلال اضطراب عمومي (GAD) اغلب شامل موارد زير است:

• بي قراري و احساس "لبه بودن"
• احساس غيرقابل كنترل نگراني
• تحريك پذيري افزايش يافته است
• مشكلات تمركز
• مشكلات خواب ، مانند مشكلات در افتادن يا خواب ماندن

اگرچه اين علائم ممكن است در زندگي روزمره طبيعي باشد ، افراد مبتلا به GAD آنها را تا سطح پايدار يا شديد تجربه مي كنند. GAD ممكن است به عنوان يك نگراني مبهم ، ناراحت كننده يا اضطراب چيست شديدتري كه زندگي روزمره را مختل مي كند ، ظاهر شود.

براي اطلاعات در مورد علائم ساير تشخيص ها در زير چتر اختلالات اضطرابي ، پيوندهاي بخش "انواع" زير را دنبال كنيد.

اضطراب خود را با برنامه برنده جايزه مديريت كنيد. يك مراقبه هدايت شده ، يك داستان خواب يا كشش هايي كه توسط متخصصان طراحي شده است براي كمك به تمركز و آرامش خود را امتحان كنيد. دوره آزمايشي رايگان خود را امروز شروع كنيد.

انواع اضطراب چيست

اختلال هراس نوعي اختلال اضطراب است.

راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات بهداشت روان: ويرايش پنجم (DSM-V) ، اختلالات اضطرابي را به چند نوع اصلي طبقه بندي مي كند.

در نسخه هاي قبلي DSM ، اختلالات اضطرابي شامل وسواس و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و همچنين اختلال استرس حاد بود. با اين حال ، اين كتابچه راهنما ديگر اين مشكلات بهداشت رواني را تحت اضطراب گروه بندي نمي كند.

اختلالات اضطرابي اكنون شامل موارد زير است:

اختلال اضطراب عمومي: اين يك اختلال مزمن است كه شامل اضطراب بيش از حد ، طولاني مدت و نگراني در مورد وقايع ، اشيا، و موقعيت هاي غير اختصاصي زندگي است. GAD شايعترين اختلال اضطرابي است و افراد مبتلا به اين اختلال هميشه قادر به شناسايي علت اضطراب خود نيستند.

اختلال وحشت: حملات مختصر يا ناگهاني وحشت و وحشت شديد ، اختلال وحشت را مشخص مي كند. اين حملات مي تواند منجر به لرزش ، گيجي ، سرگيجه ، حالت تهوع و مشكلات تنفسي شود. حملات هراس معمولاً اتفاق مي افتد و به سرعت تشديد مي شود و پس از 10 دقيقه به اوج خود مي رسد. با اين حال ، حمله وحشت ممكن است ساعتها طول بكشد.

اضطراب چيست معمولاً پس از تجربيات ترسناك يا استرس طولاني مدت رخ مي دهد اما ممكن است بدون ماشه نيز رخ دهد. فردي كه دچار حمله وحشت مي شود ممكن است آن را به عنوان يك بيماري تهديد كننده زندگي سوinter تفسير كند و براي جلوگيري از حملات در آينده ، تغييرات شديدي در رفتار ايجاد كند.

ترس هراسي خاص: اين يك ترس غير منطقي و اجتناب از يك شي يا موقعيت خاص است. فوبيا مانند ساير اختلالات اضطرابي نيست ، زيرا به علت خاصي مربوط مي شود.

فرد مبتلا به اضطراب چيست ممكن است ترس را غير منطقي يا شديد تصديق كند اما قادر به كنترل احساس اضطراب در اطراف ماشه نيست. عوامل ايجاد كننده هراس از موقعيت ها و حيوانات گرفته تا اشيا everyday روزمره است.

آگورافوبيا: اين ترس و اجتناب از مكان ها ، حوادث يا موقعيت هايي است كه ممكن است فرار از آن دشوار باشد يا در صورت گرفتار شدن فرد در آن كمكي وجود ندارد. مردم غالباً اين شرايط را به عنوان ترس از فضاهاي باز و فضاي بيرون درك نمي كنند ، اما اين خيلي ساده نيست. فرد مبتلا به آگورافوبيا ممكن است از ترك خانه يا استفاده از آسانسور و وسايل حمل و نقل عمومي ترس داشته باشد.

توهين انتخابي: اين نوعي اضطراب است كه برخي از كودكان با آن روبرو مي شوند و در آن قادر نيستند در مكان ها يا زمينه هاي خاصي مانند مدرسه صحبت كنند ، حتي اگر مهارت هاي ارتباطي كلامي عالي در اطراف افراد آشنا داشته باشند. ممكن است شكل شديد هراسي اجتماعي باشد.

اختلال اضطراب اجتماعي يا ترس اجتماعي: اين ترس از قضاوت منفي ديگران در موقعيت هاي اجتماعي يا خجالت عمومي است. اختلال اضطراب اجتماعي شامل طيف وسيعي از احساسات مانند ت اضطراب چيست از مرحله ، ترس از صميميت و اضطراب ناشي از تحقير و طرد شدن است.

اين اختلال مي تواند باعث شود تا مردم از موقعيت هاي عمومي و ارتباط انساني جلوگيري كنند تا جايي كه زندگي روزمره بسيار دشوار است.

اختلال اضطراب جدايي: سطح بالايي از اضطراب پس از جدايي از يك فرد يا يك مكان كه احساس امنيت يا امنيت را ايجاد مي كند ، اختلال اضطراب جدايي را مشخص مي كند. جدايي ممكن است بعضي اوقات منجر به علائم وحشت شود.

منبع مقاله : مركز ترك اعتياد اهواز كمپ" href="https://ahvazkamp.com/" target="_blank">مركز ترك اعتياد