مجله آموزشي راه نو

اعتياد به كدئين و عوارض جانبي آن كدامند؟ 

كدئين معمولاً به دليل وجود شربت سرفه شناخته مي شود ، اما همچنين ماده افيوني براي درمان درد خفيف تا متوسط ​​است.

اگرچه تا حدي براي سركوب سرفه در شربت سرفه موجود است ، اما از نظر فني شواهد كافي وجود ندارد كه اين ويژگي را داشته باشد. در واقع براي درمان اسهال بهتر است ، به خصوص در ارتباط با سندرم روده تحريك پذير.

اين ماده توسط كبد تجزيه شده و به مورفين تبديل مي شود. اين ماده اي طبيعي است كه حدود 2 درصد ترياك را تشكيل مي دهد و بيشترين ماده مخدر مصرف شده ترياك است. بعد از تجزيه ، اين دارو بر مركز پاداش مغز تأثير مي گذارد ، از جمله اثرات ديگر ، احساس لذت و رفاه مي كند.

با توجه به اين عوامل ، اعتياد به كدئين در بسياري از كشورها به يك مشكل جدي تبديل شده است.

به عنوان يك افيون ، اعتياد به كدئين كاملاً امكان پذير است. اين واقعيت مسئول شربت هاي سرفه است كه دارو را از قفسه خارج كرده و فقط در داروخانه به پشت پيشخوان محدود مي كند. برخي از كشورها نيز خريدهاي اين محصولات توسط مشتري را رصد مي كنند و هر خريد را به صورت الكترونيكي ثبت مي كنند تا ميزان خريد هر فرد را رديابي كنند. محدوديت هاي قانوني كدئين در ايالات متحده بستگي به ميزان غلظت دارو در هر دارو دارد. شربت هاي سرفه بسته به فرمول يا برنامه III يا V هستند.

اعتياد به كدئين مي تواند به سرعت اتفاق بيفتد و غلبه بر آن بسيار دشوار است. واكنش و تحمل فرد به كدئين تا حد زيادي به شيمي بدن بستگي دارد - بعضي از افراد دارو را سريعتر از ديگران تجزيه مي كنند. دهه هاست كه سو Ab استفاده و اعتياد به مواد افيوني ادامه دارد. در نتيجه ، تحقيقات زيادي در مورد اعتياد به اين داروها و درمان اين اعتياد انجام شده است.

اعتياد به كدئين چه كساني را درگير ميكند؟

با توجه به اين واقعيت كه از اعتياد به كدئين براي درمان بسياري از مسائل بهداشتي رايج مانند سرفه ، اسهال و درد استفاده مي شود ، محدوديت كمي در مصرف اعتياد به اين دارو وجود دارد. يك مطالعه كه در نسخه 2013 رفتارهاي اعتيادي منتشر شده است ، نشان داده است كه كدئين احتمالاً توسط مردان ، افراد بومي آمريكايي و اسپانيايي ، دانش آموزان از محيط شهري و افراد LGBT مورد سو استفاده قرار مي گيرد. اين مطالعه بر فرهنگ جنوب ايالات متحده پيرامون "نوشيدن بنفش" ، نام خيابان عمومي منطقه براي شربت هاي حاوي كدئين مخلوط با سودا يا الكل متمركز شده است. اين دارو در موسيقي رپ جنوب ذكر شده است و حتي با برخي از ورزشكاران حرفه اي نيز مرتبط است.

به نظر مي رسد جوانان بيشتر به دنبال داروهاي اعتياد به كدئين به طور خاص براي سو abuse استفاده هاي تفريحي هستند. اينها معمولاً جواناني هستند كه تجربه كمي در مصرف سو abuseمصرف مواد مخدر دارند و مي خواهند كارهايي را كه تصور مي كنند يك ماده به ظاهر بي خطر است آغاز كنند. طبق اطلاعات شبكه جهاني اطلاعات در مورد دارو ، اگرچه اعتياد به كدئين در بدن به مرفين تبديل مي شود ، اما فقط 8-12 درصد به اندازه مورفين خالص قدرت دارد.

به محض اينكه اين افراد با تحمل كدئين مواجه شوند و نتوانند به بالاترين سطح سرخوشي برسند ، ممكن است مواد مخدر قوي تري مانند ويكودين يا هروئين را دنبال كنند. استفاده از مسكن هاي تجويز شده در نوجوانان ممكن است بيشترين نگراني را داشته باشد ، فقط در سال 2014 467000 نوجوان آمريكايي از اين داروها براي اهداف غير پزشكي استفاده مي كنند. از اين تعداد 168000 نفر اعتياد در نظر گرفته شدند.

تركيب اعتياد به كدئين و ساير مواد مخدر

ساير جمعيت هايي كه احتمال اعتياد به كدئين وجود دارد شامل مصرف چند ماده مخدر است ، زيرا كدئين معمولاً با حشيش يا الكل مخلوط مي شود. مصرف كنندگان فعلي مواد مخدر قوي تر مانند هروئين همچنين ممكن است به دنبال كدئين باشند تا علائم ترك را كاهش دهند ، چه به دليل اينكه آنها سعي در ترك آن دارند يا به دليل قطع دسترسي آنها. مصرف مواد افيوني با شدت كمتر منجر به تحريك مركز پاداش مغز مي شود ، ولع مصرف را تسكين مي دهد و علائم جسمي ترك را كاهش مي دهد ، حتي اگر يك ميزان شادي آور توليد نكند. اين عمل ايمن نيست و سم زدايي پزشكي هميشه براي ترك هروئين يا مسكن تجويز مي شود.

همچنين معتاد شدن براي كساني كه نسخه اي براي مواد افيوني دارند. اين ممكن است اتفاق بيفتد حتي اگر فرد دقيقاً دستورالعمل هاي مصرف را دنبال كند ، هرچند احتمال آن كمتر است. وقتي نوبت به مواد افيوني كمتري مانند اعتياد به كدئين مي رسد ، ممكن است كاربران قانوني براي تأثيرات اعتياد آور آماده نباشند و وقتي متوجه مي شوند بدون دارو نمي توانند روز را پشت سر بگذارند ، متعجب مي شوند. اين اتفاق مي افتد به طور معمول وقتي تحمل ايجاد مي شود ، و پزشك يا دوز بيشتري را تجويز مي كند يا فرد با دوزهاي بالاتر خوددرماني مي كند - چيزي كه سو abuse مصرف مواد مخدر نيز محسوب مي شود.

علائم اعتياد به كدئين

برخي از علائم اصلي سو استفاده از هر نوع مواد افيوني و اعتياد به كدئين وجود دارد ، اما شايع ترين عارضه داروهاي حاوي كدئين حالت تهوع ، به ويژه در شربت هاي سرفه است. كساني كه بيش از دوز توصيه شده يكي از اين داروها مصرف مي كنند ، حالت تهوع پيدا مي كنند. بنابراين ، آنها ممكن است داروهاي ضد تهوع را نيز مفيد نگه دارند.

ساير تأثيرات اعتياد به كدئين عبارتند از:

• اضطراب يا افسردگي
• نوسانات خلقي
• خواب آلودگي
• بيشتر از حد معمول خوابيدن
• با سر تكان دادن
• كاهش اشتها
• كاهش وزن
• دستها يا پاهاي نرم
• دل درد
• يبوست
• خارش
• تنفس كند
• تغييرات بينايي

در طي مدت زمان طولاني ، اعتياد به كدئين مي تواند باعث افزايش عفونت هاي ريوي ، آسيب روده ، اختلالات خواب ، ضربان قلب نامنظم و حتي آسيب مغزي شود. فراتر از اثرات جسمي ، اعتياد به مواد مخدر تأثير بسزايي در رضايت از زندگي دارد. هرچه فرد به طور فزاينده اي درگير مصرف و مصرف مواد مخدر مي شود ، روابط و مسئوليت ها آسيب مي بيند. فرد ممكن است دوستان خود را از دست بدهد ، با اعضاي خانواده مشكل داشته باشد و رسيدن به مدرسه يا كار براي او دشوار باشد. خواب آلودگي مداوم و تغييرات خلقي تمركز را تقريباً غيرممكن مي كند.

همه اينها نشانه هايي از ايجاد اعتياد به نوعي مواد است. طبق موسسه ملي سو مصرف مواد مخدر ، ميليون آمريكايي در سال 2012 به داروهاي مسكن مخدر اعتياد داشتند. معتاد شدن به مواد افيوني آسان است و استفاده از آن دشوار است ، زيرا مغز سرانجام توليد مواد شيميايي خود را كه مركز تحويل را تحريك مي كنند متوقف مي كند. . پس از ايجاد تحمل كافي ، يك فرد معتاد فقط براي احساس سطح لذت خود نياز به مصرف مواد افيوني دارد. آندونيا ، ناتواني در احساس لذت ، علامت شايع اعتياد به مواد افيوني است.

افرادي كه به اعتياد به كدئين دارند نيز با قطع مصرف آن علائم ترك را تجربه مي كنند. اين نتيجه تغييراتي است كه در بدن و مغز ايجاد مي شود زيرا آنها سعي مي كنند خود را با حضور مداوم دارو تنظيم كنند تا زماني كه ديگر بدون دارو به درستي كار نكنند.

علائم شايع ترك اعتياد به كدئين

• آبريزش بيني
• چشمان خيس
• حالت تهوع
• استفراغ
• گرفتگي معده
• اسهال
• از دست دادن اشتها
• كاهش وزن
• دردهاي عضلاني

براي برخي ، اين علائم مي تواند آنفولانزاي بدي به نظر برسد. براي كاربران طولاني مدت و سنگين ، اين معمولاً بسيار بدتر است و ممكن است به مداخله پزشكي نياز داشته باشد. در صورت مشكوك شدن به اعتياد ، بهتر است قبل از اقدام به ترك كدئين ، با پزشك مشورت كنيد. گرچه ترك از مواد افيوني به طور كلي خطرناك نيست ، اما مي تواند باعث كم آبي بدن شود و تحمل آن بدون كمك متخصص بسيار ناخوشايند است.

عود بيماري مي تواند به خصوص خطرناك باشد ، زيرا بسياري از افراد از اين موضوع آگاه نيستند كه حتي يك استراحت كوتاه مدت در اثر مواد افيوني مي تواند منجر به كاهش تحمل شود و شروع مجدد با همان دوز قبل از تلاش براي متوقف كردن مي تواند منجر به مصرف بيش از حد خطرناك شود.

مصرف بيش از حد و اعتياد به كدئين

اگرچه كدئين در مقايسه با ساير مواد مخدر خفيف است ، اما مصرف بيش از حد آن همچنان ممكن است و مي تواند كشنده باشد. افيون ها سيستم عصبي مركزي را كه عملكردهاي اساسي مانند ضربان قلب و سيستم تنفسي را كنترل مي كند ، فرو مي ريزند. به خصوص اگر با ساير مواد افيوني يا الكل همراه باشد ، مصرف بيش از حد كدئين باعث مي شود تنفس كند شود و به ميزان خطرناكي برسد و ميزان اكسيژن مغز را كاهش دهد. وقتي اين اتفاق مي افتد ، مرگ سريع سلول آغاز مي شود و فرد مبتلا مي تواند كما ، آسيب مغزي يا حتي مرگ را تحمل كند.

بر اساس گزارش سال 2016 مركز كنترل و پيشگيري از بيماري ها ، مرگ بيش از حد ناشي از مواد افيوني از سال 2000 تاكنون 200 درصد افزايش يافته است. علائم مصرف بيش از حد بايد يك اورژانس پزشكي تلقي شود و بلافاصله خدمات فوريت هاي پزشكي را جستجو كرد.

علائم مصرف بيش از حد و اعتياد به كدئين شامل موارد زير است:

• تنفس آهسته و زحمتكش
• پوستي سرد و نرم
• خواب آلودگي شديد يا خستگي
• سرگيجه
• ضعف
• سبكي سر
• از دست دادن هوشياري
• فشار خون پايين
• اسپاسم روده
• كشيدگي هاي عضلاني
• نبض ضعيف
• لب ها يا ناخن هاي مايل به آبي

مصرف بيش از حد مواد افيوني را مي توان با داروهايي كه گيرنده هاي مركز لذت مغز را مسدود مي كنند درمان كرد ، اما مداخله بايد سريع باشد تا از آسيب مغزي ناشي از كمبود اكسيژن جلوگيري كند.

اگر اين دارو با ساير مواد مانند استامينوفن مخلوط شود ، همانطور كه معمولاً در هنگام تلاش براي ابتلا به بيماري آنفولانزاي بد (يا حتي علائم ترك اوپيوئيد) وجود دارد ، خطر آسيب كبدي به ميزان قابل توجهي وجود دارد. استامينوفن ماده اي توليد مي كند كه هنگام تجزيه كبد بسيار سخت مي شود و اگر كبد بخواهد همزمان مقدار زيادي مواد افيوني را فيلتر كند ، مي تواند استرس جدي ايجاد كند و منجر به آسيب دائمي كبد شود.