مجله آموزشي راه نو

اعتياد به رابطه جنسي چيست؟ 

بحث و جدال قابل توجهي در زمينه تشخيص "اعتياد به رابطه جنسي" وجود دارد. اين مقاله از نسخه پنجم "راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات رواني" (DSM-5) حذف شده است ، اما هنوز در مورد آن نوشته شده و در محافل روانشناسي و مشاوره مورد مطالعه قرار گرفته است.

علاوه بر اين ، هنوز هم مي توان با استفاده از معيارهاي DSM-5 (به عنوان "ساير اختلالات جنسي مشخص شده") و "طبقه بندي آماري بين المللي بيماري ها و مشكلات بهداشتي مرتبط" (ICD-10) (به عنوان "ساير اختلالات جنسي به علت ماده يا شرايط فيزيولوژيكي شناخته شده ").

براي تعريف ، " اعتياد به رابطه جنسي " به عنوان يك نياز اجباري براي انجام اعمال جنسي توصيف مي شود تا به نوعي "رفع" شود كه فرد مبتلا به اختلال مصرف الكل از يك نوشيدني دريافت مي كند يا كسي كه دچار اختلال در استفاده از مواد افيوني است ، مواد افيوني

اعتياد به رابطه جنسي (رفتار اجباري جنسي كه در اينجا توضيح داده شده است) نبايد با اختلالات از قبيل فرزندپرستي يا حيوان خواهي اشتباه گرفته شود.

براي برخي از افراد ، اعتياد به رابطه جنسي مي تواند بسيار خطرناك باشد و مشكلات زيادي را در روابط ايجاد كند. مانند وابستگي به مواد مخدر يا الكل ، اين توانايي تأثير منفي بر سلامت جسمي و رواني ، روابط شخصي ، كيفيت زندگي و ايمني فرد دارد.

گفته مي شود كه تا حدودي شايع است (اگرچه آمارها متناقض است) ، و برخي معتقدند كه اغلب تشخيص داده نمي شود.

اعتقاد بر اين است كه فردي با اعتياد به رابطه جنسي چندين شريك زندگي جنسي را جستجو خواهد كرد ، گرچه اين خود لزوما نشانه يك اختلال نيست. برخي گزارش مي دهند كه ممكن است خود را به عنوان يك نياز اجباري براي خودارضايي ، مشاهده پورنوگرافي يا قرار گرفتن در موقعيت هاي تحريك جنسي نشان دهد.

يك فرد داراي اعتياد به رابطه جنسي ممكن است به طور قابل توجهي زندگي و فعاليت هاي خود را تغيير دهد تا چندين بار در روز اعمال جنسي انجام دهد و گفته مي شود ، با وجود پيامدهاي منفي شديد ، قادر به كنترل رفتار خود نيست.

علائم اعتياد به رابطه جنسي چيست؟ 

از آنجا كه اعتياد به رابطه جنسي در DSM-5 مشخص نشده است ، بحث و جدال قابل توجهي در مورد اينكه چه معيارهايي اعتياد را تشكيل مي دهند وجود دارد.

يك ويژگي ممكن است پنهان كاري رفتارها باشد ، كه در آن فرد مبتلا در پنهان كردن رفتار خود مهارت پيدا مي كند و حتي مي تواند شرايط را از همسر ، شريك زندگي و اعضاي خانواده مخفي نگه دارد. آنها ممكن است در مورد فعاليتهاي خود دروغ بگويند يا در مواقع و مكانهايي كه در آنها كشف نخواهند شد ، درگير آنها شوند.

اما گاهي علائم وجود دارد و قابل توجه است. اگر يك فرد يا برخي از علائم زير را نشان دهد ، ممكن است اعتياد به رابطه جنسي داشته باشد:

• افكار و تخيلات جنسي مزمن ، وسواسي
• روابط اجباري با چندين شريك ، از جمله غريبه ها
• دروغ گفتن براي پوشاندن رفتارها
• مشغله داشتن در رابطه جنسي ، حتي اگر در زندگي روزمره ، بهره وري ، عملكرد كاري و غيره تداخل ايجاد كند
• ناتواني در متوقف كردن يا كنترل رفتارها
• خود يا ديگران را به دليل رفتارهاي جنسي در معرض خطر قرار دهيد
• احساس پشيماني يا گناه بعد از رابطه جنسي
• عواقب منفي شخصي يا شغلي ديگري را تجربه مي كند

رفتارهاي اجباري مي تواند باعث تنش در روابط شود ، به عنوان مثال ، با استرس خيانت - گرچه برخي از افراد ممكن است ادعا كنند كه به عنوان راهي براي توضيح خيانت در يك رابطه اعتياد به رابطه جنسي دارند.

لازم به يادآوري است كه لذت بردن از فعاليت جنسي نشانه اعتياد به رابطه جنسي نيست. رابطه جنسي يك فعاليت سالم انسان است و لذت بردن از آن امري طبيعي است. بعلاوه ، اختلاف در ميزان علاقه جنسي بين شركا به معناي اعتياد جنسي يكي از طرفين نيست.

درمان هاي اعتياد به رابطه جنسي چيست؟

از آنجا كه تشخيص بحث برانگيز است ، گزينه هاي درماني مبتني بر شواهد وجود ندارد.

كساني كه درمان اعتياد به رابطه جنسي را توصيف مي كنند ممكن است يك يا چند روش زير را توصيه كنند.

برنامه هاي درماني بستري

مراكز درماني بستري بسياري وجود دارد كه برنامه هاي بهبودي اعتياد به رابطه جنسي را ارائه مي دهند. غالباً ، افراد داراي اعتياد به رابطه جنسي حداقل به مدت 30 روز از زندگي عادي روزمره خود حذف مي شوند تا به آنها كمك كند كنترل تكانه هاي خود را بدست آورند و بهبودي خود را شروع كنند. اين نوع برنامه ها معمولاً شامل جلسات عميق درماني فردي و گروهي است.

برنامه هاي 12 مرحله اي

برنامه هايي مانند معتادان جنسي ناشناس (SAA) از همان الگوي بهبودي الكلي هاي ناشناس (AA) پيروي مي كنند. آنها مي توانند براي رفع اعتياد به رابطه جنسي بسيار مفيد باشند.

لازم نيست اعضا به طور كامل رابطه جنسي را كنار بگذارند ، اما به آنها توصيه مي شود كه از رفتار جنسي اجباري و مخرب خودداري كنند. جلسات گروهي با ديگران كه به همان چالش ها رسيدگي مي كنند ، يك سيستم پشتيباني خوب ارائه مي دهد.

اعتياد به رابطه جنسي | رفتار درماني شناختي

اين نوع درمان مي تواند به فرد كمك كند عوامل محرك جنسي را شناسايي كرده و در نهايت نحوه تغيير رفتارها را به او بياموزد. اين امر از طريق جلسات يك به يك با يك درمانگر مجاز روان درماني حاصل مي شود.

دارو

برخي از افراد ممكن است از يك دوره درمان دارويي بهره مند شوند. برخي از داروهاي ضد افسردگي ممكن است به كاهش اصرار كمك كنند (كه جدا از عوارض جانبي احتمالي برخي از داروهاي ضد افسردگي است كه مي تواند باعث كاهش ميل جنسي شود يا ساير جنبه هاي تجربه جنسي را مختل كند).

معلوم نيست كه آيا پزشك دارويي براي اين بيماري تجويز مي كند يا خير.

چشم انداز اعتياد به رابطه جنسي چيست؟

شخصي كه به اعتياد به رابطه جنسي مي پردازد با مجموعه اي منحصر به فرد از چالش ها روبرو است. آنها ممكن است رفتاري را انجام دهند كه روابط آنها ، امنيت و سلامتي خود و سلامتي شريك زندگي خود را به خطر بيندازد. در عين حال ، اعتياد به رابطه جنسي يك تشخيص بحث برانگيز محسوب مي شود و فاقد معيارهاي تشخيصي و همچنين درمان هاي مبتني بر شواهد است.

كمك گرفتن

اگر احساس مي كنيد به اعتياد جنسي مبتلا هستيد ، با صحبت با پزشك خانواده شروع كنيد. همچنين سازمانهايي هستند كه مي توانند پشتيباني كنند.

اگر شما يا يكي از عزيزانتان اعتياد به رابطه جنسي داريد ، اين منابع مي توانند مفيد باشند:

• معتادان جنسي و عشق ناشناس
• انجمن پيشرفت سلامت جنسي
• نسبيت در سلامت رفتاري عناصر (م Instituteسسه بهبود جنسي) 

درمان اعتياد به رابطه جنسي : آنچه بايد بدانيد

جنس درماني چيست؟

رابطه جنسي درماني نوعي گفتاردرماني است كه براي كمك به افراد و زوجين در رسيدگي به عوامل پزشكي ، روانشناختي ، شخصي يا بين فردي م impactثر بر رضايت جنسي طراحي شده است.

هدف از رابطه جنسي درماني كمك به افراد براي عبور از چالش هاي جسمي و عاطفي براي داشتن يك رابطه راضي كننده و زندگي جنسي لذت بخش است.

اختلال عملكرد جنسي شايع است. در حقيقت ، 43 درصد از زنان و 31 درصد از مردان گزارش كرده اند كه در طول زندگي خود نوعي اختلال عملكرد جنسي را تجربه كرده اند. اين اختلالات ممكن است شامل موارد زير باشد:

• اختلال در نعوظ
• ميل جنسي كم
• كمبود علاقه
• انزال زودرس
• اعتماد به نفس كم
• عدم پاسخ به محرك جنسي
• ناتواني در رسيدن به ارگاسم
• ميل جنسي بيش از حد
• ناتواني در كنترل رفتار جنسي
• افكار جنسي ناراحت كننده
• فتيش هاي جنسي ناخواسته

يك زندگي جنسي كامل يك زندگي سالم و طبيعي است. صميميت جسمي و عاطفي قسمتهاي اساسي سلامتي شما هستند. هنگامي كه اختلال عملكرد جنسي رخ مي دهد ، داشتن چنين زندگي جنسي ممكن است دشوار باشد.

رابطه جنسي درماني ممكن است به شما كمك كند چالش هاي جنسي خود را از نو تنظيم كرده و رضايت جنسي خود را افزايش دهيد.

اعتياد به رابطه جنسي | رابطه جنسي درماني چگونه است؟

رابطه جنسي مانند هر نوع روان درماني است. شما با گفتگو از طريق تجربيات ، نگراني ها و احساسات خود شرايط را درمان مي كنيد.

همراه با درمانگر خود ، مكانيزم هاي مقابله اي را براي بهبود پاسخ هاي خود در آينده تدوين مي كنيد تا بتوانيد زندگي جنسي سالم تري داشته باشيد.

در طول قرارهاي اوليه ، درمانگر يا فقط با شما صحبت خواهد كرد يا با شما و شريك زندگي خود با هم صحبت خواهيد كرد. درمانگر براي راهنمايي و كمك به شما در پردازش چالش فعلي شما وجود دارد:

آنها براي گرفتن طرف يك شخص يا كمك به ترغيب كسي در آنجا نيستند.

همچنين همه لباسهاي خود را روشن نگه مي دارند. متخصص جنسي درماني نمي تواند با كسي رابطه جنسي برقرار كند يا به ديگران نشان دهد كه چگونه رابطه برقرار كند.

با هر جلسه ، درمانگر شما را به سمت مديريت بهتر و پذيرش نگراني هاي شما كه ممكن است منجر به اختلال عملكرد جنسي شود ، ادامه خواهد داد. تمام مكالمات درماني ، از جمله جنس درماني ، هم يك محيط حمايتي و هم آموزشي است.

اين به منظور ايجاد راحتي و تشويق براي تغيير است. شما احتمالاً با تعيين تكاليف و كارهايي كه بايد قبل از قرار بعدي خود انجام دهيد ، دفتر درمانگر خود را ترك خواهيد كرد.

اگر درمانگر شما مشكوك به اختلال عملكرد شما در اثر يك نگراني جسمي فيزيكي است ، ممكن است شما را به يك پزشك پزشكي ارجاع دهد.

درمانگر و دكتر شما مي توانند در مورد علائم و نشانه هاي شما مشورت كنند و براي كمك به يافتن هرگونه نگراني جسمي كه ممكن است در ايجاد مشكلات جنسي بيشتر موثر باشد ، كار كنند.

اعتياد به رابطه جنسي | آيا من نياز به درمان جنسي دارم؟

يكي از راه هاي تشخيص اينكه آيا به جاي نوع ديگري از گفتاردرمانگر به مراجعه به يك درمانگر جنسيت احتياج داريد اين است كه تجزيه و تحليل كنيد كه در حال حاضر چه قسمت هايي از زندگي شما بيشتر تحت تأثير قرار گرفته است.

اگر كيفيت زندگي و سلامت عاطفي شما بسيار تحت تأثير اختلال عملكرد جنسي شما قرار دارد ، بهتر است به يك متخصص جنسي درماني مراجعه كنيد. به همين ترتيب ، اگر كمبود صميميت يا مشكل در برقراري ارتباط با يك شريك زندگي جدي ترين نگراني شخصي شما باشد ، يك درمانگر رابطه جنسي مكاني براي شروع است.

چگونه مي توانم يك درمانگر رابطه جنسي پيدا كنم؟

يك درمانگر مجازات جنسي مي تواند يك روانپزشك مجاز ، روانشناس ، درمانگر ازدواج و خانواده يا مددكار اجتماعي باليني باشد. اين متخصصان بهداشت روان تحت آموزش هاي تكميلي گسترده اي در مورد جنسيت انسان قرار مي گيرند تا به عنوان يك درمانگر مجازات جنسي معتبر شناخته شوند.

جستجوي خود را با انجمن آمريكايي مربيان ، مشاوران و درمانگران رابطه جنسي (AASECT) آغاز كنيد. اين سازمان مسئول نظارت بر آموزش باليني براي پزشكان بهداشت جنسي است. آنها همچنين اعتبارنامه اين ارائه دهندگان خدمات بهداشتي را مديريت مي كنند.

اگر شخصي مجوز و مجوز داشته باشد ، مي توانيد او را از طريق AASECT پيدا كنيد.

همچنين مي توانيد با جستجوي درمانگران اعتياد به رابطه جنسي در منطقه خود در Google يا Psychology Today يا با بيمارستان محلي يا دفتر آموزش جامعه تماس بگيريد. بسياري از اين سازمان ها با خوشحالي اطلاعات مربوط به درمانگران جنسي را در شبكه بيمارستان هاي خود ارائه مي دهند.

همچنين مي توانيد از شركت بيمه خود س askال كنيد. آنها ممكن است بتوانند ليستي از اسامي درمانگران مجاز جنسي را به شما ارائه دهند. شما مي توانيد از طريق ليست كار كنيد تا زماني كه جنس درمانگر مورد نظر خود را پيدا كنيد.

اگر توصيه شخصي تري مي خواهيد ، با ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي ، متخصص زنان يا اورولوژي صحبت كنيد. بسياري از پزشكان هر روز ملاقات كرده و متخصصين درمان جنسي را به بيماران خود توصيه مي كنند. آنها ممكن است بتوانند شما را به سمت ارائه دهنده اي سوق دهند كه سبك آن با سبك شما همسو باشد.

همچنين مي توانيد با دوستان خود صحبت كنيد. آوردن جزئيات صميمي براي برخي از افراد دشوار است ، اما اگر راحت از يك دوست بپرسيد ، ممكن است آنها بتوانند پزشكي را به شما پيشنهاد دهند كه شريك زندگي شما و شما مي توانيد به او اعتماد كنيد.

گفتار درماني چيست؟

گفتار درماني ارزيابي و درمان مشكلات ارتباطي و اختلالات گفتاري است. اين عمل توسط آسيب شناسان گفتاري زبان (SLP) انجام مي شود ، كه اغلب از آنها به عنوان گفتاردرماني ياد مي شود.

 
از تكنيك هاي گفتاردرماني براي بهبود ارتباطات استفاده مي شود. اينها شامل فن بيان ، فعاليتهاي مداخله در زبان و ساير موارد بستگي به نوع اختلال گفتاري يا زباني دارد.
گفتاردرماني ممكن است براي اختلالات گفتاري كه در كودكي يا اختلالات گفتاري در بزرگسالان ناشي از آسيب يا بيماري مانند سكته مغزي يا آسيب مغزي ايجاد مي شود ، لازم باشد.
چرا به گفتاردرماني نياز داريد؟چندين اختلال گفتاري و زباني وجود دارد كه با گفتاردرماني قابل درمان هستند.

اختلالات مفصلي. يك اختلال مفصل ناتواني در شكل گيري صحيح اصوات خاص كلمه است. كودك مبتلا به اين اختلال گفتاري ممكن است صداهاي كلمه اي را رها كند ، عوض كند ، تحريف كند يا اضافه كند. مثالي از تحريف يك كلمه مي تواند گفتن "thith" به جاي "this" باشد.اختلالات روان بودن. يك اختلال تسلط بر جريان ، سرعت و ريتم گفتار تأثير مي گذارد. لكنت و بهم ريختگي از اختلالات روان بودن است.

فردي كه دچار لكنت زبان است در بيرون آوردن صدا مشكل دارد و ممكن است گفتاري مسدود يا قطع شود يا ممكن است بخشي از كل كلمه را تكرار كند. فردي كه به هم ريخته است اغلب سريع صحبت مي كند و كلمات را با هم ادغام مي كند.اختلالات رزونانس. اختلال تشديد زماني رخ مي دهد كه انسداد يا انسداد جريان منظم هوا در حفره هاي بيني يا دهان ، ارتعاشات مربوط به كيفيت صدا را تغيير دهد. همچنين اگر دريچه ولوفارنكس به درستي بسته نشود ، اين اتفاق مي افتد. اختلالات رزونانس اغلب با شكاف كام ، اختلالات عصبي و لوزه هاي متورم همراه است.

اختلالات پذيرايي فرد مبتلا به اختلال زبان پذيرا در درك و پردازش گفته هاي ديگران مشكل دارد. اين مي تواند باعث شود وقتي شخصي صحبت مي كند بي علاقه به نظر برسيد ، در پيروي از دستورالعمل ها مشكل داشته باشيد يا واژگان محدودي داشته باشيد. ساير اختلالات زبان ، اوتيسم ، كم شنوايي و آسيب به سر مي تواند منجر به اختلال زبان پذيرا شود.اختلالات بيان اختلال زبان بياني مشكل در انتقال يا بيان اطلاعات است.

اگر به اختلال بياني مبتلا هستيد ، ممكن است در تشكيل جملات دقيق مانند استفاده از زمان فعل نادرست مشكل داشته باشيد. اين بيماري با اختلالات رشد ، مانند سندرم داون و كاهش شنوايي همراه است. همچنين مي تواند ناشي از ضربه به سر يا يك بيماري پزشكي باشد.اختلالات شناختي-ارتباطي. مشكل در برقراري ارتباط به دليل آسيب ديدگي در بخشي از مغز كه توانايي تفكر شما را كنترل مي كند ، اختلال شناختي-ارتباطي ناميده مي شود.

اين مي تواند منجر به مشكلات حافظه ، حل مسئله ، مشكل در صحبت كردن يا گوش دادن شود. مي تواند ناشي از مشكلات بيولوژيكي ، از جمله رشد غير طبيعي مغز ، برخي شرايط عصبي ، آسيب مغزي يا سكته مغزي باشد.آفازي اين يك اختلال ارتباطي اكتسابي است كه بر توانايي فرد در صحبت كردن و درك ديگران تأثير مي گذارد.

همچنين اغلب بر توانايي خواندن و نوشتن فرد تأثير مي گذارد. سكته مغزي شايع ترين علت بروز آفازي است ، اگرچه ساير اختلالات مغزي نيز مي توانند آن را ايجاد كنند. ديس آرتريا اين حالت به دليل ضعف يا عدم توانايي در كنترل عضلات مورد استفاده براي گفتار ، با گفتار كند يا كدر مشخص مي شود. اين بيماري معمولاً به دليل اختلالات سيستم عصبي و شرايطي است كه باعث فلج صورت يا ضعف گلو و زبان مي شود ، مانند مولتيپل اسكلروزيس (MS) ، اسكلروز جانبي آميوتروفيك (ALS) و سكته مغزي.

در طول گفتار درماني چه اتفاقي مي افتد؟

گفتاردرماني معمولاً با ارزيابي توسط SLP آغاز مي شود كه نوع اختلال ارتباطي و بهترين روش براي درمان آن را شناسايي مي كند.

گفتار درماني براي كودكانبراي كودك شما ، گفتاردرماني بسته به اختلال گفتاري ممكن است در يك كلاس يا يك گروه كوچك انجام شود ، يا يك به يك. تمرينات و فعاليت هاي گفتاردرماني بسته به اختلال ، سن و نيازهاي كودك شما متفاوت است. در حين گفتاردرماني براي كودكان ، SLP ممكن است:

از طريق گفتگو و بازي و استفاده از كتاب ، تصاوير ديگر اشيا as را به عنوان بخشي از مداخله زبان براي كمك به تحريك رشد زبان تعامل كنيددر هنگام بازي متناسب با سن ، صداها و هجاهاي صحيح را براي كودك در نظر بگيريد تا نحوه توليد صداهاي خاص را به كودك بياموزيداستراتژي ها و تكاليف درسي براي كودك و والدين يا سرپرست در مورد نحوه انجام گفتاردرماني در خانه ارائه دهيدگفتاردرماني براي بزرگسالانگفتاردرماني براي بزرگسالان نيز با ارزيابي براي تعيين نيازهاي شما و بهترين روش درماني آغاز مي شود. تمرينات گفتاردرماني براي بزرگسالان مي تواند به شما در گفتار ، زبان و ارتباط شناختي كمك كند.

در صورت آسيب ديدگي يا شرايط پزشكي ، مانند بيماري پاركينسون يا سرطان دهان ، مشكلات بلع باعث درمان مي تواند شامل آموزش مجدد عملكرد بلع باشد.

تمرينات گفتار درماني ممكن است شامل موارد زير باشد:

حل مسئله ، حافظه و سازماندهي و ساير فعاليتهايي كه در جهت بهبود ارتباط شناختي استتاكتيك هاي مكالمه براي بهبود ارتباطات اجتماعيتمرينات تنفسي براي رزونانستمرينات تقويت عضلات دهاناگر مي خواهيد تمرينات گفتاردرماني را در خانه امتحان كنيد منابع زيادي در دسترس است ، از جمله:
برنامه هاي گفتاردرماني بازي ها و اسباب بازي هاي توسعه زبان ، مانند كارت هاي تلنگر و فلش كارت ها كتاب كار

چه مدت به گفتاردرماني نياز داريد؟مدت زماني كه فرد به گفتاردرماني نياز دارد به عوامل مختلفي از جمله:
سن آن هانوع و شدت اختلال گفتاريتكرار درمانزمينه پزشكيدرمان يك بيماري پزشكي زمينه ايبرخي از اختلالات گفتاري از كودكي شروع مي شوند و با افزايش سن بهبود مي يابند ، در حالي كه برخي ديگر تا بزرگسالي ادامه دارند و به درمان و نگهداري طولاني مدت نياز دارند.
يك اختلال ارتباطي ناشي از سكته مغزي يا ساير شرايط پزشكي ممكن است همانند درمان و با بهبود شرايط بهبود يابد.

گفتار درماني چقدر موفق است؟

ميزان موفقيت گفتار درماني بين اختلال تحت درمان و گروه هاي سني متفاوت است. هنگامي كه گفتار درماني را شروع مي كنيد نيز مي تواند در نتيجه تأثير بگذارد.

گفتار درماني براي كودكان خردسال نشان داده شده است كه منبع معتبر در صورت شروع زود هنگام و در خانه با مشاركت والدين يا مراقب ، بيشترين موفقيت را دارد.

گفتار درماني مي تواند طيف وسيعي از تاخيرها و اختلالات گفتاري و زباني را در كودكان و بزرگسالان درمان كند. با مداخله زودهنگام ، گفتار درماني مي تواند باعث بهبود ارتباطات و افزايش اعتماد به نفس شود.